Πόσο βάρος οφείλει να δώσει κάποιος σε ένα άρθρο γνώμης σε μια εφημερίδα;

ΑΠΟΨΕΙΣ 6.4.2021 | 11:20 Στείλτε το με email Εκτυπώστε το

Πόσο βάρος οφείλει να δώσει κάποιος σε ένα άρθρο γνώμης σε μια εφημερίδα;

THESSNEWS-DESK

Αρθρογραφεί στην ThessNews ο Γιάννης Σαρίδης, πρώην Βουλευτής Θεσσαλονίκης, μέλος της Επιτροπής Εθνικής Άμυνας και Εξωτερικών υποθέσεων την τετραετία 2015-2019 . 

 

Ξαφνικά προχτές είχαμε την επανεμφάνιση Σημίτη στα Νέα. Για μια τάχα επιτυχία που δεν ολοκληρώθηκε.

Πόσο βάρος οφείλει να δώσει κάποιος σε ένα άρθρο γνώμης σε μια εφημερίδα;

Φυσικά η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα εξαρτάται από πολλούς παράγοντες και πρέπει να λάβει υπόψη της πολλές μεταβλητές όπως για παράδειγμα το ποιός είναι ο συγγραφέας ή το πόσο σοβαρό είναι το θέμα με το οποίο καταπιάνεται. Λογικά λοιπόν, όταν ένας πρώην πρωθυπουργός γράφει κάτι για τα εθνικά θέματα αξίζει να δείξεις λίγο περισσότερο ενδιαφέρον και να δώσεις λίγη παραπάνω προσοχή.
Κυρίως γιατί θέλεις να πιστεύεις πως αρκεί η βαρύτητα των λέξεων "πρωθυπουργός" και "εθνικά θέματα" για να είσαι σίγουρος πως θα διαβάσεις κάτι σοβαρό, κάτι χρήσιμο, κάτι καινούριο.

Με το παραπάνω σκεπτικό αποφασίζεις να χαρίσεις 5 λεπτά από τη ζωή σου για να διαβάσεις το άρθρο του Σημίτη στα Νέα. Και βλέπεις τον τίτλο: "Κώστας Σημίτης: Το Ελσίνκι και μια "επιτυχία που δεν ολοκληρώθηκε".

Την έχει πράγματι μεταξύ εισαγωγικών την επίμαχη φράση. "Επιτυχία που δεν ολοκληρώθηκε"...Ρώτα ένα παιδί αν μπορεί να αποδώσει το νόημα της φράσης αυτή με μία λέξη και θα ακούσεις τη λέξη "αποτυχία'.Άρα ο τίτλος θα μπορούσε να είναι "Κώστας Σημίτης: Το Ελσινκι και μια "Αποτυχία", χωρίς να αλλοιώνεται καθόλου το νόημα ή το περιεχόμενο του άρθρου.

Διαβάζοντας το υπόλοιπο άρθρο γρήγορα καταλήγεις στο συμπέρασμα πως ούτε κάτι καινούριο, ούτε κάτι χρήσιμο (τουλάχιστον όχι για την Ελλάδα, καθώς σε άλλους -εκτός χώρας- είναι ίσως εξαιρετικά χρήσιμα), ούτε και κάτι σοβαρό.
Δεν μπορεί να θεωρηθεί σοβαρή η προσπάθεια οποιουδήποτε να ορίσει αυτός τον τρόπο που θα τον θυμούνται οι Έλληνες.

Η Ιστορία έγραψε πως η Κυβέρνηση Σημίτη άφησε την σημαία να την πάρει ο αέρας στα Ίμια το 1996 και προχώρησε στην συμφωνία της Μαδρίτης το 1997 που στέρησε από την Ελλάδα την άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων στο Αιγαίο ,συμφωνία που δεν την στηριξαν όλοι οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.

Η ιστορία έγραψε  στο Ελσίνκι οτι η Ελλάδα αναγνωριζε στην Τουρκία το δικαιωμα να εγείρει η δεύτερη πρόβλημα συνοριακών διαφορών. Αυτά δεν μπορούν να το αλλάξουν όσα άρθρα και όσα βιβλία και να γράψει. Το πρόβλημα είναι ότι συνεχίζει και καταχράται το κύρος που έχουν κάποιες λέξεις επί των οποίων απέκτησε δικαίωμα για να τρώει λίγο από τον χρόνο μας.

 

 

Φωτογραφία από StockSnap από το Pixabay

THESSNEWS / NEWSLETTER


Επάνω