Ρημάζει το παλιό «Λοιμωδών» - Τα σενάρια για την αξιοποίηση του ιστορικού νοσοκομείου (ΦΩΤΟ)

ΡΕΠΟΡΤΑΖ 19.5.2020 | 08:00 Στείλτε το με email Εκτυπώστε το

Ρημάζει το παλιό «Λοιμωδών» - Τα σενάρια για την αξιοποίηση του ιστορικού νοσοκομείου (ΦΩΤΟ)

ΘΑΝΑΣΗΣ ΜΥΛΩΝΑΣ || [email protected]

Στην οδό Γρ. Λαμπράκη 13, στη Θεσσαλονίκη, δεσπόζει το ιστορικό διώροφο κτήριο με την εντυπωσιακή αρχιτεκτονική, με τη μορφή Βίλας, το οποίο στέγαζε το Νοσοκομείο Ειδικών Παθήσεων γνωστό ως «Λοιμωδών». Το νοσηλευτικό ίδρυμα με απόφαση της τότε κυβέρνησης έκλεισε το 2013 και οι κλινικές του μεταφέρθηκαν σε άλλα νοσοκομεία της πόλης. Οι πόρτες και τα παράθυρα σφραγίστηκαν σημαίνοντας το τέλος μιας διαδρομής που ξεκίνησε πριν από περίπου δύο αιώνες. Η ερημιά στοίχειωσε το άλλοτε πολύβουο μέρος.

Η εγκατάλειψη είναι ορατή. Τα ξερά δέντρα που περιβάλλουν το κτίσμα δημιουργούν μια απόκοσμη εικόνα ενώ τα χόρτα έχουν δημιουργήσει μια μικρή ζούγκλα «πνίγοντας» τις εγκαταστάσεις με τα χαρακτηριστικά της Ιταλικής αρχιτεκτονικής.

Σπασμένα παγκάκια και βρύσες, σοβάδες που κρέμονται από τους τοίχους, ανοιχτά καφάο, ξηλωμένα καλώδια και σκουριασμένα σίδερα, συμπληρώνουν το σκηνικό. 

Το μόνο που μαρτυρά την ύπαρξη ζωής στο ερειπωμένο προαύλιο έκτασης 14.000 τ.μ. είναι το κτήριο διοίκησης όπου εργάζονται κάποιοι υπάλληλοι του νοσοκομείου και της τεχνικής υπηρεσίας της 4ης ΥΠΕ και ο σταθμός του ΟΚΑΝΑ, ενώ για κάποιες ώρες της ημέρες υπάρχει και φύλακας. 

 

Μπήκε «λουκέτο» αλλά υπάρχει ως οργανισμός

Το παράδοξο είναι ότι το πρώην νοσοκομείο Ειδικών Παθήσεων έκλεισε το 2013 ωστόσο υφίσταται ως υγειονομικός οργανισμός και ανήκει στην 4η ΥΠΕ. Έχει δικό του ΑΦΜ, ισολογισμό και προϋπολογισμό για τη μισθοδοσία των διοικητικών υπαλλήλων που εργάζονται σε αυτό καθώς και τα λειτουργικά του έξοδα (λογαριασμοί για ρεύμα, τηλέφωνο νερό κτλ). Σύμφωνα με την υπουργική απόφαση Υ4α/ΟΙΚ84627 διασυνδέθηκε με το Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης ΑΧΕΠΑ και έκτοτε έχουν κοινή Διοίκηση.

 

Ιταλική περιουσία

Αξίζει να σημειωθεί ότι το κτίσμα ανήκει στο Ιταλικό Κράτος και το ελληνικό δημόσιο καταβάλει ένα συμβολικό μίσθιο ύψους 74 ευρώ το μήνα ενώ υπάρχει ο όρος από την Ιταλική πλευρά το κτήριο να διατηρεί τον υγειονομικό του χαρακτήρα.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Ράδιο Θεσσαλονίκη γίνονται συζητήσεις μεταξύ των δύο χωρών προκειμένου να βρεθεί η λύση και να περάσει στην ιδιοκτησία του ελληνικού κράτους ώστε να μπορέσει να αξιοποιηθεί περεταίρω.

 

Σκέψεις αξιοποίησης

Από την έρευνα του Ράδιο Θεσσαλονίκη προκύπτει ότι υπάρχουν κάποιες σκέψεις για την αξιοποίηση του μεγαλοπρεπούς κτηρίου ωστόσο όλα είναι σε συνάρτηση του κόστους των εργασιών που απαιτούνται να γίνουν.

Υγειονομική πηγή αποκαλύπτει ότι πράγματι στην αρχή του ξεσπάσματος της πανδημίας του κορωνοϊού στη χώρα μας υπήρξαν κάποια σενάρια να αξιοποιηθούν οι χώροι του «Λοιμωδών» όμως γρήγορα εγκαταλείφθησαν καθώς όπως επισημαίνει η αντιμετώπιση του ιού απαιτεί υποδομές και ειδικό εξοπλισμό που δεν μπορούν να γίνουν από τη μία ημέρα στην άλλη.

Σύμφωνα με την ίδια πηγή υπάρχει η σκέψη να μεταστεγαστεί εκεί η μονάδα εφήβων του νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ που στεγάζεται στην οδό Πρίγκηπος Νικολάου καθώς ο ιδιοκτήτης του χώρου, τον οποίο νοικιάζει το ΑΧΕΠΑ, θέλει να τον αξιοποιήσει με άλλη μορφή. Πρόκειται για δομή που φιλοξενεί νέους που αντιμετωπίζουν διάφορα προβλήματα και έχουν ανάγκης ψυχολογικής υποστήριξης και φροντίδας. «Υπό ορισμένες συνθήκες μπορεί η συγκεκριμένη δομή να αναπτυχθεί είτε στο Παπάφειο, είτε σε χώρο του πρώην νοσοκομείου Ειδικών Παθήσεων» αναφέρει η ίδια πηγή στο Ράδιο Θεσσαλονίκη.

Προς το παρόν το μόνο σίγουρό είναι ότι μέσα στο επόμενο διάστημα θα γίνουν κάποιες εργασίες καθαρισμού και ευπρεπισμού στον προαύλιο χώρο.
 

 

Ιστορία

Η κατασκευή του κτηρίου χρονολογείται το 1893 –1894 και χτίστηκε για λογαριασμό της Ένωσης Ιταλών Ιεραποστόλων από το γνωστό Ιταλό αρχιτέκτονα Πιέρο Αριγκόνι ενώ αργότερα συνδέθηκε με τον γνωστό Σικελό αρχιτέκτονα Βιταλιάνο Ποζέλλι ο οποίος προχώρησε σε διαδικασίες αναστηλώσεις πιθανόν στις ακραίες πτέρυγες του κεντρικού κτιρίου).

Λειτούργησε με την ονομασία  «Οσπιτάλε Βασίλισσα Μαργαρίτα», ως Ιταλικό Γενικό Νοσοκομείο μέχρι το 1944. Μετά τον πόλεμο, το ελληνικό δημόσιο, προσπάθησε να αγοράσει το κτήριο όμως οι ενέργειες δεν τελεσφόρησαν με συνέπεια να επιλεγεί η λύση της μίσθωσης για να λειτουργήσει ως Νοσοκομείο Λοιμωδών Νόσων και μετέπειτα ως Ειδικών Παθήσεων.

Πρώτος Διευθυντής του νοσηλευτικού ιδρύματος ήταν ο ιταλός ιατρός Φόσκολο, ενώ αδελφές του Ελέους του Ιταλικού Μοναστικού Τάγματος αποτελούσαν το νοσηλευτικό προσωπικό.

Το νοσοκομείο αρχικά εξυπηρετούσε τους Ιταλούς και Ιταλοεβραίους της Θεσσαλονίκης και συντηρούνταν από δωρεές πλουσίων Ιταλών και Εβραίων, όπως ήταν οι Αδελφοί Αλλατίνη, ο Ιωσήφ Μοδιάνο, ο Μωής Μορμπούγκο κ.α.

Τα κτίσματα του Νοσοκομείου καταλαμβάνουν 2.500 περίπου τ.μ. μέσα σε ένα οικόπεδο που φθάνει τα 14.000 τ.μ. Το κεντρικό κτίριο είναι διώροφο με δύο πλάγιες πτέρυγες. Από την πίσω πλευρά υπάρχουν και άλλες εγκαταστάσεις όπου στέγαζαν το μικροβιολογικό και άλλα εργαστήρια ενώ υπάρχει και μια μικρή καθολική εκκλησία.

Από το 1909 υπήρχε πτέρυγα για φυματικούς και από το 1962 λειτουργούσε και αντιλυσσικός σταθμός.

Το 1984, με υπουργική απόφαση, της τότε Υπουργού Πολιτισμού Μελίνας Μερκούρη, το κτίριο του νοσοκομείου χαρακτηρίστηκε ιστορικό διατηρητέο μνημείο και προστατεύεται από την Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων.

 

THESSNEWS / NEWSLETTER


Επάνω