«Είναι αργά για δάκρυα,  Στέλλα»...

ΑΠΟΨΕΙΣ 31.5.2016 | 00:17 Στείλτε το με email Εκτυπώστε το

«Είναι αργά για δάκρυα, Στέλλα»...

ΣΑΚΗΣ ΜΟΣΧΗΣ || [email protected]

Σε κινηματογραφική αίθουσα των δεκαετιών ‘50 και ‘60 έχουν μετατρέψει την αίθουσα του κοινοβουλίου βουλευτές και υπουργοί της κυβέρνησης. Τότε που τα λεφτά του εισιτηρίου έπιαναν τόπο μόνο όταν, ως θεατής, έκλαιγες με τη ψυχή σου.

Πώς αλλιώς να σχολιάσει κανείς τη συνεχή χρήση εκφράσεων «με πόνο καρδιάς», «με πόνο ψυχής», «εγώ λοιπόν θα κλάψω αν πουλήσω μια μετοχή της ΔΕΗ, αλλά..», «υπογράψαμε τη σύμβαση με πολύ πόνο»;

Πώς να αντιμετωπίσει κανείς λυγμούς, βουρκώματα, δάκρυα από βήματος της Ολομέλειας; Πρώτα διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου, ύστερα κλαυθμός, μετά όμως ψήφος και μετά πάλι κλαυθμός συνοδευόμενος απ’ τα γνωστά τροπάρια περί ανάλγητων δανειστών, απουσίας εναλλακτικής επιλογής και άλλων τινών.

Η εν λόγω συνταγή εμπλουτίζεται κατά καιρούς με καμία παραίτηση κατόπιν εορτής: πρώτα ψηφίζω και μετά παραιτούμαι. Πρόκειται για τη γνωστή μέθοδο «πατάω σε δυο βάρκες». Παραδοσιακή συνταγή για να κάνεις τη δουλειά σου παραμένοντας συμπαθής. Παραδοσιακή, αλλά πολυφορεμένη και ξεπερασμένη.

Κυρίες και κύριοι των κυβερνήσεων, αν έχετε συνειδησιακά, ηθικά ή άλλα κωλύματα για όσα καλείστε να ψηφίσετε, υπάρχει και η οδός της παραίτησης -προ της ψήφισης. Αφήστε τα κροκοδείλια δάκρυα και την επίκληση της ψυχικής σας οδύνης. Η δική μας είναι ασύγκριτα μεγαλύτερη και σίγουρα υπαρκτή. Μην περιμένετε να σας ζητήσουν συγγνώμη όσοι σας ψήφισαν και σας έφεραν στη «δυσάρεστη» και «επώδυνη» θέση να κυβερνάτε.  

Από το φύλλο της THESSNEWS #03 (28-29/05/2016)

 

THESSNEWS / NEWSLETTER


Επάνω