Αρχική / ΑΠΟΨΕΙΣ - ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ / Ο Γιώργος Τσιτιρίδης μιλάει στην ThessNews για τους «Τσιγγάνους της Θεσσαλονίκης»

ΑΠΟΨΕΙΣ - ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

01/11/2021 2:10 μμ

Ο Γιώργος Τσιτιρίδης μιλάει στην ThessNews για τους «Τσιγγάνους της Θεσσαλονίκης»

«Ας δώσουμε στους Ρομά χώρο στην ιστορία, τον χώρο που τους αναλογεί και ας προσπαθήσουμε να τους κάνουμε να νιώσουν πραγματικά αποδεκτοί».

Ο Γιώργος Τσιτιρίδης μιλάει στην ThessNews για τους «Τσιγγάνους της Θεσσαλονίκης»

Γράφει ΤΑΝΙΑ ΡΟΥΒ

Μια άκρως ενδιαφέρουσα λαογραφική μελέτη για τους Ρομά της Θεσσαλονίκης παρουσιάζει ο Γιώργος Τσιτιρίδης στο βιβλίο του «Οι Τσιγγάνοι της Θεσσαλονίκης».

Ο αναγνώστης «αιχμαλωτίζεται» με το απλό άμεσο ύφος που παρέχει πληροφορίες, τις οποίες τις έχει προσωπικά εκμαιεύσει ο συγγραφέας από βιώματα και έρευνα ζώντας μαζί με Ρομά.

Συνομιλήσαμε με τον συγγραφέα και τον ρωτήσαμε για το βιβλίο του που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Μέθεξις».

 

Ο συγγραφέας Γιώργος Τσιτιρίδης

 

Συνέντευξη στην Τάνια Ρουβάνου

 

Είναι το πρώτο σας βιβλίο. Πώς ήταν η συγγραφή ως εμπειρία; Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε;

Έχω συμμετάσχει στο παρελθόν σε μια συλλογική έκδοση με κάποιο κείμενο μου, σε ένα βιβλίο για την ομοφυλοφιλία στον κινηματογράφο. Το να γράφω είναι μια διαδικασία που μου αρέσει πολύ. Όταν παθιάζομαι με κάποια θέματα θέλω να μαθαίνω όσο γίνεται περισσότερα πράγματα γιʾ αυτά και να καταγράφω τις εμπειρίες μου. Το ταξίδι της συγγραφής αν και κατά βάση μοναχικό όπως και αυτό της καταγραφής και της μελέτης είναι συναρπαστικό και μοναδικό. Η δυσκολία μου σε αυτό το πρώτο βιβλίο ήταν πως αρχικά θα έπρεπε να αποδείξω στους ανθρώπους του Δενδροποτάμου ότι δεν είμαι ένας άνθρωπος που ήρθα ως απειλή να αμαυρώσω την εικόνα και την ιστορία τους αλλά πως η έρευνα μου πηγάζει μέσα από μια διαδικασία πραγματικού ενδιαφέροντος και νοιαξίματος.

 

Ποιος είναι ο στόχος του βιβλίου; Γιατί το γράψατε;

Αρχικά ξεκίνησα να πηγαίνω στον Δενδροπόταμο διότι ανέπτυξα φιλικές σχέσεις με κάποιες οικογένειες. Στην συνέχεια ανακαλύπτοντας ο ένας πράγματα για τον άλλο, κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των Ρομά όπως η γλώσσα, κάποια ήθη, έθιμα και συνήθειες, με ώθησαν να μάθω περισσότερα πράγματα. Μέσω της έρευνας δημοσίευσα μερικά άρθρα με τη δημοσιογραφική μου ιδιότητα και στην συνέχεια με παρότρυναν και οι Ρομά φίλοι μου σε αυτό.

Κάποια στιγμή το υλικό έφτασε να είναι μεγάλο σε όγκο οπότε σκέφτηκα πως αν το συγκεντρώσω μπορώ να το εκδώσω ως βιβλίο. Ήταν μια τρελή ιδέα που μου φάνηκε όμως ενδιαφέρουσα ως περιπέτεια. Δεν είχα συγγραφική εμπειρία, δεν είμαι ερευνητής, το ολοκλήρωσα όμως με αγάπη και με στόχο να αποκαταστήσω κάποιες αναλήθειες και να φωτίσω κάποια σκοτεινά σημεία και απορίες που μπορεί να έχουν οι μη Ρομά για τους Ρομά.

 

Τι σας άρεσε στην κουλτούρα των Ρομά και τι σας ξένισε;

Μετά από εκατοντάδες χρόνια επί Ελληνικού εδάφους οι Ρομά δεν έχουν κάτι τόσο διαφορετικό ώστε να αποτελεί ένα δικό τους ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Κατά βάση λειτουργούν όπως κάθε ελληνική οικογένεια σε μια μικρή πόλη ή σε ένα χωριό προσαρμοσμένη βέβαια στις εκάστοτε συνθήκες και συγκυρίες. Η κουλτούρα τους εμπεριέχει μια μίξη χαρακτηριστικών από της περιοχές όπου μετακινήθηκαν όπως άλλωστε και άλλοι Έλληνες. Αυτό που με γοητεύει αλλά παράλληλα πολλές φορές όχι με ξενίζει αλλά με εκπλήσσει είναι πως εκτός του ότι είναι έξω καρδιά και πάρα πολύ φιλόξενοι λειτουργούν σχεδόν πάντα περισσότερο με το συναίσθημα παρά με τη λογική. Και πολλές φορές αυτό δημιουργεί προβλήματα. Αγαπάνε πολύ έντονα, γελάνε, κλαίνε εκφράζονται, τραγουδάνε αγκαλιάζουν φτάνοντας και στην υπερβολή.

 

Θεωρείτε πως παραλείψατε να συμπεριλάβετε κάτι στο βιβλίο; Κάτι που σκόπιμα ή ακούσια αφήσατε απ’ έξω;

Προσπάθησα να αφήσω από έξω την κριτική ματιά του μπαλαμού. Δεν ξέρω αν το κατάφερα απόλυτα διότι ο συγγραφέας καλός η κακός κουβαλάει τα δικά του βιώματα. Ήθελα το βιβλίο αυτό να καταγράφει την δική τους φωνή, την δική τους αλήθεια, νʾ ακουστούν οι Τσιγγάνοι της Θεσσαλονίκης. Αυτός ήταν ο λόγος που οι προσωπικές μαρτυρίες υπερτερούν της ιστορικής θεωρητικής έρευνας. Όσες φορές και να το διαβάσω θεωρώ πως κάτι θα μπορούσα να γράψω αλλιώς η επιπλέον, όμως θα πρέπει από ένα σημείο και μετά ο συγγραφέας να βάζει μια τελεία να παραδίδει το έργο του για να φτάσει στο κοινό και να προχωρήσει σε κάτι άλλο. Το θέμα των Ρομά είναι άλλωστε ανεξάντλητο. Το κάθε κεφάλαιο θα μπορούσε να γίνει και ξεχωριστό βιβλίο γ αυτό άλλωστε τα τελευταία χρόνια έχουν εκδοθεί αρκετές εξειδικευμένες μελέτες.

 

 

Τι νομίζετε ότι η κοινή γνώμη δε γνωρίζει για τους Ρομά και θα την βοηθούσε να το μάθει;

Αυτό το κενό έρχεται να καλύψει αυτό το βιβλίο και άλλα που κυκλοφορούν και θα κυκλοφορήσουν στο μέλλον. Πιστεύω πως αν ο καθένας ερευνούσε την ιστορία πιο διεξοδικά, με ενσυναίσθηση θα βοηθούσε στην κατανόηση και την ομαλή συνύπαρξη όλων των ανθρώπων.

Είναι σχεδόν άγνωστο για παράδειγμα πως οι Ρομά πολέμησαν στην κατοχή, εκτελέστηκαν για την αντιστασιακή τους δράση, είναι κομμάτι της ελληνικής ιστορίας, είναι αυτοί που διέσωσαν το παραδοσιακό ελληνικό τραγούδι, αυτοί που διαμόρφωσαν με τις μετακινήσεις τους την μουσική στα Βαλκάνια με την μεταφορά μουσικών οργάνων, είναι οι βιρτουόζοι και κατά άλλους οι εφευρέτες του κλαρίνου. Επίσης υπέστησαν μαζί με τους Εβραίους ένα φρικτό ολοκαύτωμα που ήταν στους περισσότερους μέχρι πρόσφατα άγνωστο. Τους ακολουθούν στερεότυπα και προκαταλήψεις αλλά η ιστορία δικαιολογεί πολλά από αυτά και δίνει απαντήσεις σε όλα. Ας δώσουμε στους Ρομά χώρο στην ιστορία, τον χώρο που τους αναλογεί και ας προσπαθήσουμε να τους κάνουμε να νιώσουν πραγματικά αποδεκτοί.

 

Πώς σχολιάζετε το περιστατικό με τον 20χρονο Ρομά που έπεσε νεκρός από αστυνομικές δυνάμεις στο Πέραμα;

Πως μπορεί να σχολιάσει κανείς έναν θάνατο. Υπάρχει κάποια ζωή που μετράει περισσότερο η λιγότερο από την άλλη και ποιος θα το κρίνει αυτό; Είναι θλιβερό που ένα παιδί χάθηκε και η κοινωνία στέκει αμήχανη απέναντι σε αυτό. Ενώ στο παρελθόν στάθηκε αλληλέγγυα σε παρόμοιες περιπτώσεις με μη Ρομά θύματα σε αυτή την περίπτωση ψάχνουμε τρόπο να δικαιολογήσουμε την πράξη και ακόμα και όσοι είναι ενάντια στην βία και την καταστολή δύσκολα συσπειρώνονται. Σε κάθε θάνατο είμαστε καταδικαστικοί στους Ρομά βάζουμε πάντα δίπλα το αλλά.

Δεν υπάρχει αλλά. Τέτοιες υποθέσεις μας πάνε χρόνια πίσω. Χρειάζεται ουσιαστική δουλειά για να καταφέρουμε ως κοινωνία να κοιταχτούμε στα μάτια με αγάπη και δεν αφορά μόνο τους Ρομά αυτό. Στο παρελθόν υπήρξαν θύματα των προκαταλήψεων και άλλες ομάδες ανθρώπων όπως οι Αλβανοί, οι πρόσφυγες. Οι γενικεύσεις δεν οδηγούν πουθενά. Είδαμε πως η πανδημία ανέδειξε πολλές πληγές μας που κακοφορμίζουν. Γυναικοκτονίες, βιασμοί, παρενοχλήσεις και πολλά άλλα ήρθαν στην επιφάνεια. Η οργή μας στρέφεται προς λάθος αποδέκτες για λάθος λόγους.

Και σε αυτή την περίπτωση του νεαρού Ρομά τα σχόλια στα social media και οι εκφράσεις συμπαράστασης προς την πράξη αυτή μόνο θλίψη και προβληματισμό γεννούν και καταδεικνύουν πως η εκπαίδευση στα ανθρώπινα δικαιώματα είναι πρωταρχικός στόχος. Ένα σχολείο θα πρέπει να είναι συμπεριληπτικό και να ακουμπά στις σύγχρονες ανάγκες γιατί όλα ξεκινούν από την εκπαίδευση μας.

 

Νιώθετε ότι τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας (συμπεριλαμβανομένων και των βιβλίων) βοηθάν να γνωρίσουμε καλύτερα του Ρομά;

Οι ερευνητές και τα βιβλία βοήθησαν σε πολύ μεγάλο βαθμό στη μελέτη, την καταγραφή της ιστορίας καθώς και στην κατανόηση των Ρομά. Όποιος διαβάσει κάποιο από αυτά μπορεί να κατανοήσει την ιστορική πορεία, τις δυσκολίες και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και να έρθει πολύ κοντά στους τσιγγάνους. Αντίθετα τα ΜΜΕ με ελάχιστες εξαιρέσεις που ευτυχώς υπάρχουν, προβάλει πάντα τα θέματα με Ρομά στερεοτυπικά και στιγματιστικά. Τα ΜΜΕ φροντίζουν να μας ενημερώνουν αμέσων όταν ο δράστης μιας παραβατικής πράξης ειναι Ρομά αλλά ποτέ όταν ειναι μη Ρομα.

Συνήθως διαβάζουμε για το τσιγγάνο, Αλβανό, Λιβανέζο ληστή για τον Πακιστανό που έκλεψε αλλά ποτέ για τον Σαρακατσάνο ή Κρητικό θαρρείς και έχει σημασία η προέλευση. Αν και τώρα που το σκέφτομαι και για τους Κρητικούς έχουμε μια στρεβλή εικόνα και τονίζουμε την καταγωγή τους σε κάθε άνομη πράξη για να τους διαχωρίσουμε. Αυτό στιγματίζει και τσουβαλιάζει χιλιάδες ανθρώπους με αποτέλεσμα από πολύ νεαρή ηλικία να απομονώνει η κοινωνία τους τσιγγάνους. Λίγοι είναι αυτοί που θα προβάλουν και μια καλή είδηση για τους Ρομά. Είναι χαρακτηριστικό πως σε κάθε περίπτωση σε άρθρα για Ρομα τα σχόλια στα social media είναι πάντα κακοποιητικά. Θα βοηθούσε αν γινόταν πιο μαζική προσπάθεια να συμβάλλουμε για την μεγάλη αλλαγή νοοτροπίας. Διότι η μια αλλαγή φέρνει την άλλη και αυτό μόνο υπέρ μας μπορεί να είναι.

 

Ο Δενδροπόταμος είναι μια επικίνδυνη περιοχή; Μπορεί κάποιος, εγώ ας πούμε, να πάρω το αστικό και να πάω για καφέ στον Δενδροπόταμο;

 Ο Δενδροπόταμος ειναι μια μικρή κοινότητα. Όπως σε ένα μικρό χωριό θα απορήσει κάποιος με την εμφάνιση ενός ξένου και θα ρωτήσει «τινος είσαι εσύ» και θα του φανεί περίεργο αν πας εκεί για καφέ αντί ας πούμε στην παραλία, έτσι και στον Δενδροπόταμο μπορεί αρχικά να σε ρωτήσουν τι ψάχνεις. Δεν είναι κάτι όμως που δεν μπορεί να συμβεί, δεν έχει συμβεί ή ότι κάποιος κινδυνεύει αν βρεθεί εκεί.

Έχουν γίνει πολλές ξεναγήσεις φοιτητών, μαθητών από σχολεία επισκεπτών που ήθελαν να δουν την ευρύτερη περιοχή και τα Ινδικά νεκροταφεία του Α’ παγκοσμίου πολέμου που γειτνιάζουν με τον Δενδροπόταμο. Ας μην ξεχνάμε ότι είναι κομμάτι ενός από τους μεγαλύτερους δήμους με 5.000 κατοίκους, 60 καταστήματα, καφέ, μπάρ, σούπερ μάρκετ, κομμωτήρια, δημοτικά, γυμνάσιο λύκειο, κέντρο κοινότητας, ΚΑΠΗ, ΚΔΑΠ δομές και συλλόγους. Υπάρχει κίνηση και ζωή στους δρόμους κάθε ώρα και στιγμή. Και είναι και αυτό ένα κομμάτι της γοητείας τους Δενδροποτάμου. Όλοι είναι έξω στους δρόμους και τις αυλές, τα σπίτια είναι χαμηλά, μονοκατοικίες και διώροφα. Βέβαια μου κάνατε αυτή την ερώτηση διότι υπάρχει η φήμη περί εγκληματικότητας παραβατικότητας, ναρκωτικών.

Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Δεν θα υποστηρίξω πως δεν υπάρχουν τα φαινόμενα αυτά, όλοι το γνωρίζουν. Οι συμπλοκές όμως για τις οποίες όλοι ακούνε η διαβάζουν δε γίνονται μεταξύ αγνώστων και με κάποιον που απλά θα περάσει από την γειτονιά η θα την επισκεφθεί. Τις πρώτες ημέρες με κοιτούσαν παράξενα και με ρωτούσαν τι ψάχνω ένιωθα αμήχανα αλλά φόβο δεν ένιωσα ποτέ αντίθετα έχω κινδυνεύσει περισσότερο σε άλλες περιοχές της πόλης. Και το λέω χωρίς να θέλω να καθαγιάσω τον Δενδροπόταμο.

 

Θα τους χαρακτηρίζατε πολιτικοποιημένους τους Τσιγγάνους; Απ’ όσο τους γνωρίσατε, καταλάβατε αν νιώθουν μέλη της ευρύτερης κοινωνίας ή με κάποιον τρόπο αυτό-γκετοποιούνται;

Δεν θα έλεγα ότι είναι περισσότερο η λιγότερο απο κάθε Έλληνα πολίτη. Ότι ακούς οπουδήποτε για την πολιτική το ακούς και στον Δενδροπόταμο. Πολιτικά σχόλια, προβληματισμοί και κάποιες φορές έντονο ενδιαφέρον για τα τοπικά ζητήματα. Στον Δενδροπόταμο οι κάτοικοι έχουν καλές σχέσεις και επαφές με το δήμαρχο και τους αντιδημάρχους, είναι συνήθως ενήμεροι για θέματα της τοπικής κοινωνίας. Δεν θα έλεγα ότι αυτογκετοποιούνται όσο ότι κοινωνικοποιούνται μέσα σε ένα πλαίσιο που τους προσφέρει μεγαλύτερη ασφάλεια.

Τα γκέτο με την καλή τους έννοια μπορεί να έχουν θετικά αποτελέσματα διότι προσφέρουν το αίσθημα της ταυτότητας. Ένας σύλλογος Σαρακατσάνων είναι γκέτο; Το ότι οι Πόντιοι εκτός από Έλληνες νιώθουν πως έχουν μια ξέχωρη ταυτότητα τους κάνει αποκομμένους κοινωνικά; Οι μεταξύ τους σχέσεις προβάλουν τους στενούς οικογενειακούς δεσμούς και την πίστη τους σε φιλίες και ανθρώπινες επαφές. Οι άνθρωποι πάνε σχολείο, δουλεύουν, ψωνίζουν, ταξιδεύουν, διασκεδάζουν, πηγαίνουν κινηματογράφο, δεν είναι ξένο κομμάτι της κοινωνίας απλησίαστο και απομονωμένο. Κυκλοφορούν όπου και όλοι εμείς.

Βέβαια όλες οι περιοχές δεν είναι ίδιες ούτε ο βαθμός ένταξης τους. Υπάρχουν οικισμοί που δεν έχουν λύσει βασικές ανάγκες όπως την πρόσβαση σε νερό και ρεύμα. Αυτού του τύπου η αρνητική γκετοποίηση μόνο προβλήματα φέρνει που λειτουργούν απόλυτα εις βάρος των Ρομά που δεν έχουν διεξόδους, τρόπους να αναπτυχθούν και να εκφραστούν. Αλλά ο κόσμος πιστεύει πως πρέπει να φοβάται τους Ρομά. Κανείς δεν έχει αναρωτηθεί αν και οι ίδιοι φοβούνται, αν νιώθουν έντονα το στίγμα και το επικριτικό βλέμμα της κοινωνίας με αποτέλεσμα να προτιμούν την αυτογκετοποίηση.

 

Έχετε στα σκαριά κάποιο καινούριο βιβλίο; Είναι μια εμπειρία που θα επαναλάβετε;

Παράλληλα με την έρευνα μου για την ιστορία των Τσιγγάνων της Θεσσαλονίκης μου γεννήθηκε η επιθυμία για μια εκ βαθέων καταγραφή των τσιγγάνικων παραμυθιών. Αυτό το διάστημα συγκεντρώνω και μελετάω κάποια απο αυτά. Θα ήθελα ένα απο τα επόμενα μου βιβλία να είναι τα “Τσιγγάνικα παραμύθια”.

Παράλληλα γράφω τη βιογραφία της “Νανας” γνωστή σε πολλούς μιας και υπήρξε εμβληματική τράνς, υπηρεσία σε μπουρδέλα στον παλιό Βαρδάρη, η οποία μου εμπιστεύτηκε το αρχείο της, τα προσωπικά της αντικείμενά και την ιστορία της ζωής της. Κάτι εντελώς διαφορετικό αλλά που μέσα μου είναι οικείο και πολύ δικό μου κομμάτι που το κουβαλάω πολλά χρόνια.

Έχω πολλές σκέψεις γύρω από αυτό. Επίσης αυτό μου με γοητεύει περισσότερο απο όλα είναι η ενεργός δράση και η εργασία μου στο πεδίο σε ότι έχει να κάνει με την κοινωνία των πολιτών. Η επαγγελματική μου ενασχόληση στην ΜΚΟ «Solidarity Now» μου προσφέρει την δυνατότητα να είμαι καθημερινά με ανθρώπους, να ακούω τις ανάγκες τους και να συνδιαμορφώνουμε μαζί προγράμματα που μπορεί να βοηθήσουν ουσιαστικά στην επίλυση κάποιον προβλημάτων, η να ανοίξουν γέφυρες επικοινωνίας και να λειτουργήσουν ενδυναμωτικά.

Θέλετε να μένετε ενημερωμένοι για τις εξελίξεις της επικαιρότητας;

Διαβάστε όλα τα τελευταία νέα από την Θεσσαλονίκη & την Ελλάδα, τη στιγμή που συμβαίνουν.

Μοιράσου το:

Σχετικά με τον αρθρογράφο ΤΑΝΙΑ ΡΟΥΒ

Γεννήθηκε στην Καστοριά έναν ζεστό Ιούνη γεμάτο κεράσια. Ανατράφηκε στο κέντρο της Σαλονίκης, πλατεία Ναβαρίνου, θέλει να πεθάνει σ’ ένα φλαμένκο απάνω. Σπούδασε δημοσιογραφία γιατί είναι φιλομαθής, ανήσυχη και αγαπάει την επικοινωνία αν και εσωστρεφής. Δυνατή με αδυναμίες. Ρεαλιστική με ρομαντικές προσεγγίσεις. Λατρεύει τις τέχνες και τα μαστορέματα παντός είδους με μια μικρή αδυναμία στην τέχνη του ευζήν. Αν δεν ήταν η Μαρία να την συστήσει στην ζεστή οικογένεια του Ράδιο Θεσσαλονίκη, δεν θα ξεκουνιόταν να τους γνωρίσει μόνη της. «Μια φίλη μου δήλωσε συμμετοχή για μένα» η φάση της.

ΑΠΟΨΕΙΣ - ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

3.12.2021 11:52 πμ

Στο Ράδιο Θεσσαλονίκη και στον Στέφανο Διαμαντόπουλο μίλησε ο υποψήφιος πρόεδρος του ΚΙΝΑΛ και πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου. «Θέλω να κερδίσω μάχες όχι για το παρελθόν αλλά για το μέλλον» ανέφερε αρχικά ερωτώμενος για την περίοδο της διακυβέρνησής του. «Δεν

ΑΠΟΨΕΙΣ - ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

3.12.2021 11:07 πμ

Στο Ράδιο Θεσσαλονίκη φιλοξενήθηκε ο υποψήφιος για την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ και νυν βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης του Κινήματος Αλλαγής, Χάρης Καστανίδης, όπου υπερασπίστηκε τα πεπραγμένα της παράταξής του κατά την περίοδο των μνημονίων.   Ο κ. Καστανίδης έκανε λόγο για

ΑΠΟΨΕΙΣ - ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

3.12.2021 9:36 πμ

Στο Ράδιο Θεσσαλονίκη φιλοξενήθηκε ο υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Γιώργος Καραγιάννης, προκειμένου να μιλήσει για τα μεγάλα έργα που προγραμματίζονται για τη Θεσσαλονίκη.   Ξεκινώντας με τον Περιφερειακό, ο κ. Καραγιάννης μίλησε για δύο παρεμβάσεις στον υπάρχοντα δρόμο, ώστε να

ΑΠΟΨΕΙΣ - ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

3.12.2021 9:06 πμ

Στο Ράδιο Θεσσαλονίκη φιλοξενήθηκε ο κ. Γιάννης Πρασσάς, Δόκτωρ Μοριακής Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, μιλώντας για όλα τα ζητήματα που αφορούν την πανδημία. «Οι μεταλλάξεις δεν ξαφνιάζουν κανέναν» ξεκαθάρισε ο κ. Πρασσάς. Όπως είπε, αυτό το είδαμε με τις

ΑΠΟΨΕΙΣ - ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

2.12.2021 12:25 μμ

Συνέντευξη στο Ράδιο Θεσσαλονίκη παραχώρησε ο υποψήφιος για την ηγεσία του ΚΙΝΑΛ, Ανδρέας Λοβέρδος, μιλώντας τόσο για τις εσωκομματικές εκλογές της προσεχούς Κυριακής (5/12), όσο και για τη διαχείριση της πανδημίας από την κυβέρνηση. Δεν είναι αξιόπιστα τα φτηνά rapid

ΑΠΟΨΕΙΣ - ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

2.12.2021 11:21 πμ

Στο Ράδιο Θεσσαλονίκη φιλοξενήθηκε η υποδιοικήτρια της 4ης ΥΠΕ, Ειρήνη Χατζοπούλου, προκειμένου να αναφερθεί στο ζήτημα του κατ’ οίκον εμβολιασμού. Ο κατ’ οίκον εμβολιασμός έχει ενεργοποιηθεί από τα μέσα Ιουνίου με προσωπικό από τα Κέντρα Υγείας της χώρας και μεταβατικά

thess

Επικαιρότητα

Δημοφιλή Άρθρα


αυτή τη στιγμή