Το έγγραφο Σπίρτζη και τα τρία μοιραία λάθη της ΕΥΑΘ

ΡΕΠΟΡΤΑΖ 12.4.2018 | 10:00 Στείλτε το με email Εκτυπώστε το

Το έγγραφο Σπίρτζη και τα τρία μοιραία λάθη της ΕΥΑΘ

ΧΡΗΣΤΟΣ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗΣ || [email protected]

Ο υπουργός Υποδομών, όπως αποκαλύπτει σήμερα η ThessΝews,  με απόφασή του ακύρωσε τον διαγωνισμό του έργου που εάν υλοποιούνταν, η Θεσσαλονίκη δεν θα διψούσε ποτέ. Τα τρία μοιραία λάθη της ΕΥΑΘ που οδήγησαν στη διακοπή της υδροδότησης επί πέντε (αλλού έξι) μέρες.

 

Το έργο, που εάν λειτουργούσε, η Θεσσαλονίκη δεν θα είχε διψάσει ποτέ και καμία ζημιά ή βλάβη στον κεντρικό αγωγό δεν θα ήταν ικανή να αφήσει εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες χωρίς το αγαθό του νερού, ονομάζεται Ε.Ε.Ν.Θ., δηλαδή Κατασκευή Επέκτασης Εγκατάστασης Επεξεργασίας Νερού Θεσσαλονίκης.

Το έργο αυτό ακύρωσε με την υπ΄ αριθμόν 431 απόφασή του στις 29 Μαρτίου 2017 ο υπουργός Υποδομών, Χρήστος Σπίρτζης, και μάλιστα έπειτα από εισήγηση της ίδιας της ΕΥΑΘ!

Η εταιρεία λίγες ημέρες πριν, στις 6 Μαρτίου 2017, σε έγγραφό της (αριθμός πρωτ. 384), ζήτησε ουσιώδη αλλαγή στο φυσικό αντικείμενο του έργου! Με τη διαδικασία αυτή ΕΥΑΘ και υπουργός έριξαν στις καλένδες ένα εντελώς απαραίτητο έργο και δυστυχώς για όλους μας την αβελτηρία αυτή την πλήρωσε η πόλη!

Παράγοντες του χώρου εκτιμούν ότι εάν ο κ. Σπίρτζης είχε την πολιτική βούληση, θα μπορούσε κάλλιστα είτε να αναδείξει εργολάβο είτε να προκηρύξει νέο διαγωνισμό τάχιστα! Εάν είχε κάνει κάτι από τα δύο, τότε το έργο σήμερα θα λειτουργούσε, αντίθετα όμως προτίμησε να το καταργήσει...

Το έγγραφο αυτό αποδεικνύει ότι ο κ. Σπίρτζης στις 31 Μαρτίου, μόλις το προηγούμενο Σάββατο, επιχειρούσε να μας παραπλανήσει. Την ημέρα εκείνη θέλησε να... αποστομώσει τον Κυριάκο Μητσοτάκη, που ζητούσε την παραίτησή του, επιχειρώντας να πείσει ότι δεν είχε απολύτως καμία σχέση με την ΕΥΑΘ.

Ειρωνευόταν μάλιστα τον πρόεδρο της ΝΔ, γιατί «αν και άριστος» δεν γνωρίζει καθόλου τις αρμοδιότητες του υπουργείου του αλλά και το πού υπάγεται η διοίκηση της ΕΥΑΘ.

 

 

Ο Γολγοθάς του έργου

Το συγκεκριμένο έργο, αν και είναι εντελώς απαραίτητο για τη Θεσσαλονίκη, γιατί μόνο με τη λειτουργία του εξασφαλίζεται η υδροδότηση της πόλης, ακολουθεί τους δαιδάλους της γραφειοκρατίας και των καθυστερήσεων που συνήθως ακολουθούν τα μεγάλα τεχνικά έργα στην πατρίδα μας. Για κακή τύχη όλων μας, η πορεία του σημαδεύτηκε από τις πληγές των δημοσίων συμβάσεων αλλά και από αποφάσεις που όχι μόνο το πήγαν πίσω, αλλά έχουν συντελέσει ώστε να μην έχει καν αρχίσει ακόμη η κατασκευή του, ούτε καν η παραχώρησή του σε εργολήπτη κατασκευαστή!

Μελετήθηκε, προκηρύχθηκε και ήταν έτοιμο να παραχωρηθεί σε μειοδότη εργολάβο το 2012, με προϋπολογισμό 33 εκ. ευρώ. Ο διαγωνισμός κερδήθηκε από τεχνική εταιρεία με έκπτωση μόλις 4,3%! Ωστόσο, λίγο πριν την παραχώρησή του ο τότε υπουργός Υποδομών, Γ. Καλογιάννης, δέχθηκε μία επώνυμη καταγγελία από άλλον εργολάβο, που ισχυριζόταν ότι αυτό και δέκα ακόμη έργα διαχείρισης υδάτων του προγράμματος ΕΠ.Π.ΕΡ.Α.Α. δημοπρατήθηκαν με διαγωνισμούς που ήταν παράτυποι, καθώς είχαν «περίεργους» τεχνικούς όρους. Η απόδειξη ήταν η μικρή έκπτωση όχι μόνο στο συγκεκριμένο, αλλά σε όλα τα «ύποπτα» έργα.

Μέσα στο κλίμα της εποχής, με τους «Αγανακτισμένους» στις πλατείες και την κοινωνία σε ένταση, ο υπουργός αποφάσισε να επαναλάβει τον διαγωνισμό. Τότε όμως ο μειοδότης προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας θεωρώντας ότι ο ίδιος τήρησε τη νομιμότητα, κέρδισε επάξια και είναι άδικο, πέρα από παράνομο, το έργο να επαναδημοπρατηθεί. Η κοινοπραξία δικαιώθηκε. Κέρδισε τα ασφαλιστικά μέτρα και το ανώτατο δικαστήριο της χώρας απαγόρευσε στην κυβέρνηση να προβεί στη συγκεκριμένη κίνηση.

Ο επόμενος υπουργός, Μιχ. Χρυσοχοΐδης, έκανε ένα διαφορετικό τρικ. Δημοπράτησε το ίδιο έργο αλλά επιβάλλοντας εννέα σημαντικές τεχνικές τροποποιήσεις, για να επαναδημοπρατήσει το έργο ξεπερνώντας τον φραγμό του Συμβουλίου της Επικρατείας. Ισχυρίστηκε δηλαδή ότι με τις τροποποιήσεις αυτές προκύπτει ένα νέο έργο.

Επρόκειτο ουσιαστικά για προσθήκες συστημάτων ελέγχου ποιότητας του νερού, κάποιες πρόσθετες τεχνικές εργασίες και την κατασκευή κάποιων πρόσθετων δεξαμενών που θα λειτουργούσαν ως δικλείδες ασφαλείας, σε περίπτωση βλαβών. Χωρίς όμως μειοδότη το έργο, όπως είναι λογικό να συμβαίνει πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, απεντάχθηκε από την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση. Παράγοντες του χώρου εξηγούν ότι απένταξη δε σημαίνει και κατάργηση, καθώς σε πολλές περιπτώσεις τόσο σημαντικά έργα χρηματοδοτούνται από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, με εθνικούς πόρους.

Και ενώ η δημοπράτηση του νέου έργου προχωρούσε, η κυβέρνηση στην οποία ήταν υπουργός ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης έπεσε, για τους γνωστούς λόγους, λίγο πριν το 2014 εκπνεύσει. Με την προκήρυξη των εκλογών όλοι οι διαγωνισμοί παγώνουν. Η νέα κυβέρνηση δεν βιάστηκε να προχωρήσει τη διαδικασία. Μόλις τον Μάρτιο του 2017, δηλαδή 27 μήνες μετά (!) την ανάληψη των καθηκόντων της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η ΕΥΑΘ προωθεί την κατάργηση του παλιού διαγωνισμού, προφανώς για να ζητήσει να προκηρυχθεί νέος. Το πράττει υποστηρίζοντας σε έγγραφό της προς τον υπουργό ότι επιθυμεί την προώθηση ενός έργου διαφορετικού απ’ αυτό που έχει δημοπρατηθεί, κάτι που στην τεχνική ορολογία καλείται «αλλαγή φυσικού αντικειμένου».

Και μόλις τον Μάρτιο του 2018, 13 ημέρες πριν ο αγωγός «σκάσει», επίσης η ΕΥΑΘ με έγγραφό της ζητά το νέο έργο να χρηματοδοτηθεί από κοινοτικούς πόρους αλλά από αυτούς που διαχειρίζεται η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι η τελευταία κίνηση ξεσήκωσε διάφορα συνομοσιολογικά σενάρια. Κάποιοι ισχυρίζονται ότι στάλθηκε το έγγραφο προκειμένου η εταιρεία να δείξει μία κινητικότητα, καθώς γνώριζε ότι επίκειται σοβαρό πρόβλημα...

 

Το σχόλιο Σιμόπουλου

Σύμφωνα με τον Στράτο Σιμόπουλο, που το 2012-14 ήταν Γενικός Γραμματέας Δημοσίων Έργων, «η σημερινή κυβέρνηση, που ανέλαβε τον Ιανουάριο του 2015, μπορούσε να είχε εξασφαλίσει τη χαμένη χρηματοδότηση και να επαναδημοπρατήσει το έργο, χρησιμοποιώντας το Τμήμα Ύδρευσης-Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης του Υπουργείου Υποδομών που εκτελεί αντίστοιχα έργα εθνικής προτεραιότητας», σημειώνει και προθέτει: «η κυβέρνηση, ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ και η διοίκηση της ΕΥΑΘ διαστρεβλώνουν σκόπιμα με σκοπό να αποσείσουν τις τεράστιές τους ευθύνες. Όσον αφορά στην τραγική διαχείριση, προφανώς δεν μπορούν να ισχυριστούν ότι φταίνε οι προηγούμενοι. Ψελλίζουν όμως δικαιολογίες για το έργο, στην προσπάθειά τους να κρύψουν τις δικές τους ευθύνες», τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Σιμόπουλος.

 

Τα τρία μοιραία λάθη της ΕΥΑΘ

Πληροφορίες από στελέχη της ΕΥΑΘ συντείνουν στο ότι η εταιρεία έκανε τρία μοιραία λάθη τα οποία οδήγησαν στη μεγάλη ταλαιπωρία που δοκίμασαν εκατοντάδες χιλιάδες Θεσσαλονικείς:

1. Κατ’ αρχάς αγνοήθηκαν τα πρώτα σημάδια της ρήξης του αγωγού! Πληροφορίες αναφέρουν ότι στο σημείο που ο αγωγός έσπασε υπήρχε μεγάλη διαρροή νερού εδώ και αρκετές ημέρες. Αυτή συνετέλεσε ώστε να διαβρωθεί το έδαφος κάτω από τον αγωγό και σταδιακά να απομακρυνθεί, με αποτέλεσμα στο σημείο εκείνο να είναι κυριολεκτικά στον αέρα. Οι έμπειροι τεχνικοί γνωρίζουν πολύ καλά ότι η ρήξη σε μία τέτοια περίπτωση ήταν θέμα ολίγων ωρών. Θα έπρεπε δηλαδή η ΕΥΑΘ να εντοπίσει μία τόσο μεγάλη διαρροή και να την αντιμετωπίσει πριν αυτή οδηγήσει σε διάβρωση. Πληροφορίες αναφέρουν ότι ο εξειδικευμένος υπάλληλος που χειριζόταν το ρομποτικό σύστημα εντοπισμού διαρροών πολύ πρόσφατα απολύθηκε! Πρόκειται για την πρώτη στην ιστορία απόλυση μονίμου υπαλλήλου της ΕΥΑΘ, που αποδόθηκε σε υπηρεσιακούς λόγους.

2. Το συνεργείο αποκατάστασης της βλάβης ήταν «εσωτερικό». Η διοίκηση της ΕΥΑΘ, προφανώς για λόγους που σχετίζονται με ιδεολογικές εμμονές, δεν χρησιμοποίησε καθόλου εξωτερικό εξειδικευμένο ιδιωτικό συνεργείο, το οποίο θα μπορούσε να συνδράμει αποφασιστικά το συνεργείο των μόνιμων τεχνικών της εταιρείας, που ασφαλώς και ξέρει καλά τη δουλειά του. Οι δύο προηγούμενες βλάβες στον ίδιο αγωγό είχαν αντιμετωπιστεί μέσα σε 12 ώρες από μικτό συνεργείο.

3. Μόλις η βλάβη αποκαταστάθηκε, άγνωστο γιατί διοχετεύθηκε στις δεξαμενές η πρώτη ποσότητα νερού, που ήρθε από την Αραβησσό, η οποία θα έπρεπε να πεταχτεί γιατί είναι ρυπασμένη. Μέχρι και ένα μικρό παιδί γνωρίζει ότι το πρώτο νερό που θα τρέξει μετά από διακοπή φέρει χώματα και μικροσωματίδια, που υποβαθμίζουν την ποιότητά του και το καθιστούν μέχρι και επικίνδυνο για τη δημόσια υγεία. Άγνωστο γιατί δεν πετάχτηκε. Και αυτό επέβαλε μεγάλες καθυστερήσεις στην υδροδότηση της πόλης, καθώς θα έπρεπε η λάσπη να καθαριστεί από όλο το δίκτυο και κυρίως από τις δεξαμενές. Ο καθαρισμός αυτός απαιτεί την τριπλάσια ποσότητα που διατρέχει το δίκτυο σε κανονικές συνθήκες. Για τον λόγο αυτό παρατηρήθηκε το παράδοξο να μην αποκαθίσταται η υδροδότηση, ακόμη κι όταν είχαν περάσει αρκετές ώρες από την αποκατάσταση της βλάβης.

 

Από το φύλλο της THESSNEWS #100 (06/04/2018-08/04/2018)

 

THESSNEWS / NEWSLETTER


Επάνω