Polis Face: Δημήτρης Τσίτσος

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ 3.11.2017 | 22:05 Στείλτε το με email Εκτυπώστε το

Polis Face: Δημήτρης Τσίτσος

THESS-SKG STORIES

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ξάνθη. Το 1968 μετακομίζει στην Αυστρία, όπου και μένει μέχρι το 1981 για σπουδές στην Αρχιτεκτονική Σχολή της Βιέννης. Εκτός από την αρχιτεκτονική, ασχολήθηκε ενεργά με το θέατρο, στον τομέα της σκηνογραφίας (Α’ βραβείο Αυστριακού Κράτους για το καλύτερο σκηνικό της χρονιάς του 1976), με τη ζωγραφική και τη γλυπτική.

Έχει δουλέψει δίπλα σε μεγάλους αρχιτέκτονες (Prakneski, Hollein), όπου και απέκτησε  βασικές εμπειρίες και συγχρόνως ασχολήθηκε με μικρότερα έργα φίλων. Από το 1981 εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη. Εργάστηκε σχεδόν ασταμάτητα σ’ όλη την Ελλάδα. Πολλές δουλειές του είναι δημοσιευμένες σε πολλά αρχιτεκτονικά περιοδικά στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Η μεγάλη του αγάπη όμως για τις αποκαταστάσεις και επαναχρήσεις παλαιών διατηρητέων κτιρίων παραμένει μέχρι και σήμερα!

 

 

Αγαπούσατε από πάντα τα διατηρητέα κτίρια;
Προέρχομαι από 2 πόλεις (Ξάνθη και Καστοριά) που έχουν ιδιαίτερο χαρακτήρα και μια δική τους αρχιτεκτονική. Στα 18 μου έφυγα στη Βιέννη. Εκεί οι πόλεις είναι παλιές, οπότε και έμενα σε παλιά διατηρητέα κτίρια. Ξαναγυρίζοντας στην Ελλάδα, αναγκάστηκα να μπω σε ένα διαμέρισμα της δεκαετίας του ’60, με ένα ύψος 2,80. Με έπνιγε όλο αυτό. Είχα πάντα μια ιδιαίτερη εκτίμηση στην αρχιτεκτονική, στις καινούριες πολυκατοικίες δεν υπάρχει αρχιτεκτονική, οπότε αυτά τα ύψη που έχουν τα διατηρητέα κτίρια είναι που με μαγεύουν. Γι’ αυτό ακόμη είμαι σε ένα παλιό κτίριο Deco που θεωρώ ότι είναι από τα ωραιότερα της Θεσσαλονίκης.

Ποια είναι η πόλη που σας εκστασιάζει με την αρχιτεκτονική της;
Καταρχήν αγαπώ το κέντρο της Θεσσαλονίκης. Δεν έχω φύγει τόσα χρόνια και μένω συνεχώς σε παλιά διατηρητέα κτίρια. Μια πόλη που με μαγεύει, παρόλο που έχω ζήσει στη Βιέννη και ζει και ο γιος μου τώρα και την επισκέπτομαι, αφού τη θεωρώ δεύτερη πατρίδα μου, είναι το Παρίσι.

Στην Ελλάδα γιατί αφήσαμε παρατημένα τόσα διατηρητέα κτίρια;
Το ευχάριστο είναι ότι εδώ και μερικά χρόνια γίνεται μια καλή προσπάθεια. Στη Θεσσαλονίκη και ιδίως στην Εγνατία έχουμε υπέροχα παλιά κτίρια και τα τελευταία χρόνια υπάρχει ενδιαφέρον. Αγοράζονται και ανακαινίζονται και αποκτούν μια καινούργια χρήση. Στην Αθήνα σαφώς περισσότερο. Απλά τώρα αισθάνομαι ότι υπάρχει και σεβασμός από τον πολίτη αλλά και από το κράτος, σε εισαγωγικά, για να διατηρήσουμε τουλάχιστον αυτό που έμεινε από τη μεγάλη καταστροφή της πολυκατοικίας και της αντιπαροχής. Μια πόλη παίρνει χαρακτήρα από την παλιά ωραία αρχιτεκτονική της και η Θεσσαλονίκη έχει αρκετή.

Η έμπνευσή σας;
Αυτό είναι μια μείξη. Αρκετά η κουλτούρα που έχεις ζήσει, οι εικόνες που έχεις από παιδί μέχρι σήμερα, οι γνώσεις και φυσικά τα ταξίδια. Είμαι τυχερός που έχω ταξιδέψει τόσο και ακόμα το κάνω.

Παρόλο που έχετε δημιουργήσει για τα μεγαλύτερα ονόματα και brands, σας έχουν ζητήσει πράγματα που είναι έξω από την αισθητική σας;
Πολλές φορές. Αλλά δεν είναι εποχή για να κάνουμε εκπτώσεις. Δυστυχώς ή ευτυχώς. Εγώ τα τελευταία χρόνια ασχολούμαι καθαρά με τα ξενοδοχεία. Έχω τη δυνατότητα να δουλεύω στα νησιά. Και το καθένα έχει τη δική του ομορφιά και αρχιτεκτονική. Έχω συνέχεια αυτές τις διαφορετικές εικόνες, των πόλεων, των νησιών και των χωριών.

Τι σας ενοχλεί στη Θεσσαλονίκη; Αν κάποιος σας έδινε τη δυνατότητα να αλλάξετε σε μια νύχτα πράγματα, ποια θα ήταν αυτά;
Είναι πολλά και όμως την αγαπώ. Την αγαπώ γιατί έχει κρατήσει, με την καλή έννοια, ακόμα το κλίμα της επαρχίας. Και αυτό είναι απίστευτα θετικό σε σύγκριση με άλλες μεγαλουπόλεις, ακόμη και με την Αθήνα. Αγαπώ τη γειτονιά, κατεβαίνω στο κέντρο και είναι τα μικρά μαγαζιά, τα καφέ, οι γνωστοί, αυτό το πράγμα δεν μου δίνει την αίσθηση της μεγαλούπολης αλλά της γειτονιάς. Γιατί έτσι μεγάλωσα. Το θεωρώ βασικό να μπορείς να ζήσεις έτσι.

 

Από το φύλλο της THESSNEWS #77 (27/10/2017)

THESSNEWS / NEWSLETTER


Επάνω