Η Νάντια Αγιοστρατίδου μιλάει στην Thessnews για το μυθιστόρημα της «Το αίμα μιας γυναίκας»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ 2.10.2019 | 13:19 Στείλτε το με email Εκτυπώστε το

Η Νάντια Αγιοστρατίδου μιλάει στην Thessnews για το μυθιστόρημα της «Το αίμα μιας γυναίκας»

ΜΑΡΙΑ ΨΩΜΑ ΠΕΤΡΙΔΟΥ || [email protected]

Την Παρασκευή 4 Οκτωβρίου στις 7:00μμ παρουσιάζεται το πρώτο μυθιστόρημα της Θεσσαλονικιάς συγγραφέως Νάντιας Αγιοστρατίδου «Το αίμα μιας γυναίκας», στο Café Thea/tro του Βασιλικού Θεάτρου.

Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα όπου πρωταγωνιστούν έξι γυναίκες με διαφορετικές ζωές αλλά και αλληλένδετες. Η μοίρα τους μοιάζει προκαθορισμένη και γραμμένη με αίμα, από γενιά σε γενιά, από γυναίκα σε γυναίκα. Άραγε σε αυτόν τον κύκλο αίματος θα μπορέσει να υπάρξει ένα αίσιο τέλος;

Σήμερα, στο thessnews.gr, η ίδια η συγγραφέας απαντάει στις ερωτήσεις μας και μας δίνει μια «ζουμερή» ιδέα για το τι πρόκειται να διαβάσουμε στο βιβλίο της αλλά και για το πώς εμπνεύστηκε την ιστορία της:

 

«Το αίμα μιας γυναίκας» είναι το πρώτο σας μυθιστόρημα;

Ναι, αυτό είναι το πρώτο μου μυθιστόρημα που εκδίδεται, αλλά στο παρελθόν είχα γράψει και δύο παιδικά βιβλία τα οποία δεν τα έχω εκδώσει. Τώρα γράφω και το δεύτερο βιβλίο μου που είναι επίσης μυθιστόρημα.

 

Σε ποιον τόπο εκτυλίσσεται η ιστορία;

Η ιστορία δεν είναι μια, είναι πολλές και αλληλένδετες μεταξύ τους. Οπότε ξεκινάει από την πρώτη που είναι την εποχή του ‘40 συνεχίζει μεταπολεμικά φτάνει στα’60-‘70 μέχρι και το 2017. Γι’ αυτό και οι ιστορίες δεν εκτυλίσσονται σε έναν τόπο μόνο αλλά σε διάφορες περιοχές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Ουσιαστικά το βιβλίο μιλάει για τις ζωές έξι γυναικών οι οποίες ενώ ήταν συγγενείς δεν ήταν όλες σε έναν τόπο. Οι ιστορίες τους είναι «βαλμένες» σε διαφορετικές τοποθεσίες και διαφορετικούς χρόνους.

 

Έξι γυναίκες οι ηρωίδες σας αληθινά πρόσωπα ή μυθοπλασία;

Είναι «πάντρεμα» μιας αληθινής ιστορίας, που είναι η πρώτη στο βιβλίο, με όλες τις υπόλοιπες, οι οποίες είναι μυθοπλασία. Η πρώτη ιστορία ήταν η πηγή έμπνευσης για εμένα για να γραφτεί αυτό το βιβλίο. Οπότε η ιστορία της Ελευθερίας είναι η αληθινή, αλλά το όνομα  της όχι. Η ζωή της Κωνσταντίνας όμως από την άλλη μεριά, είναι χωρισμένη στα δύο. Στην  αλήθεια και το ψέμα. Η συγγένεια και των έξι γυναικών είναι αληθινή. Αυτά τα άτομα υπήρξαν κάποτε στην οικογένεια μου και κάποια ακόμα υπάρχουν. Οι ιστορίες τους όμως πέρα από αυτήν της Ελευθερίας είναι μυθοπλασία.

 

Μαριώ, Ελευθερία, Κωνσταντίνα, Μάχη, Ρίτσα και Αριστέα τα ονόματα τους. Τα επιλέξατε για κάποιο συγκεκριμένο λόγο;

Ναι. Η Ελευθερία πήρε το όνομα της, από την ιστορία της που διαδραματίζεται το ‘40.  Είναι ένας χαρακτήρας που πάλεψε για την ελευθερία της πατρίδας της. Το όνομα της Κωνσταντίνας είναι αληθινό. Η Μάχη πήρε το όνομα της γιατί μεγάλωσε μέσα στον πόλεμο τον οποίο έζησε από πολύ μικρή ηλικία. Η Ρίτσα είναι ανιψιά της Ελευθερίας και πήρε το όνομα της και το έκανε Ρίτσα ως πιο μοντέρνα γενιά. Και το όνομα της Αριστέας δεν είναι τυχαίο. Για εμένα είναι συνδεδεμένο με την παιδική μου ηλικία.

 

Το βιβλίο σας απευθύνεται πιο πολύ σε γυναίκες;

Εννοείται, αλλά δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να το διαβάσει και κάποιος άνδρας. Υπάρχουν πολλοί αντρικοί χαρακτήρες στο βιβλίο, σχεδόν ανάλογοι των γυναικών. Η γυναίκα θα συνδεθεί πιο πολύ με τη γυναικεία πλευρά και ο άντρας πιο πολύ με την αντρική. Ενώ οι γυναίκες περνούσαν άσχημα, οι περισσότεροι ανδρικοί χαρακτήρες ήταν αποστασιοποιημένοι. Κάποιοι δεν έδιναν λογαριασμό στις γυναίκες τους και άλλοι τις αγαπούσαν πραγματικά και ήταν δίπλα τους.

 

Πιστεύετε ότι οι γυναίκες είναι σχετικά πιο «αδικημένες» στη ζωή;

Αυτό είναι μια μεγάλη συζήτηση θέλει πολύ ώρα για να το αναλύσουμε, άλλα με λίγα λόγια θα έλεγα ότι οι γυναίκες δεν γεννήθηκαν «ελεύθερες». Πολλά πράγματα στη ζωή έπρεπε να παλέψουν για να τα αποκτήσουν. Πολλές φορές, ακόμα και σήμερα, κρίνονται πιο αυστηρά, οπότε αυτό τις καθιστά πιο «αδικημένες».

 

 

THESSNEWS / NEWSLETTER


Επάνω