Το καλοκαίρι των συγγραφέων στην ThessNews: «Η ιστορία επαναλαμβάνεται» της Φύλλις Γαβριηλίδου

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ 13.8.2019 | 09:59 Στείλτε το με email Εκτυπώστε το

Το καλοκαίρι των συγγραφέων στην ThessNews: «Η ιστορία επαναλαμβάνεται» της Φύλλις Γαβριηλίδου

ΜΑΡΙΑ ΨΩΜΑ ΠΕΤΡΙΔΟΥ || [email protected]

Αυτό το μήνα συγγραφείς της πόλης μας, γράφουν για το thessnews.gr ένα κείμενο- διήγημα για το καλοκαίρι. Σήμερα δημοσιεύουμε της Φύλλις Γαβριηλίδου.

Δεν ήθελε να το παραδεχτεί.

Από το μυαλό του περνούσαν χιλιάδες πράγματα. Η θάλασσα, ο ήλιος, το αεράκι.

Όσα συνέβαιναν γύρω του έκαναν το συναίσθημα να δυναμώνει, μα του ήταν αδύνατον να το παραδεχτεί. Το να παραδεχτούμε κάτι στον ίδιο μας τον εαυτό είναι πιο τρομακτικό από οτιδήποτε άλλο.

Ήθελε να της μιλήσει, να της πει όλη την αλήθεια, να παραδεχτεί πώς ένιωθε.
Δεν τολμούσε ούτε να το πει στον εαυτό του.

Κι αν τον έκρινε; Κι αν τον απέρριπτε; Κι αν ήταν όλα μόνο μέσα στο μυαλό του και τίποτα από όσα νόμιζε δεν είχε συμβεί;

Το καλοκαίρι έχει μια δύναμη διαφορετική από εκείνη των άλλων εποχών. Μια μεθυστική αύρα που ανασαλεύει σκέψεις, συναισθήματα, ξυπνά τη φαντασία, κάνει τις αισθήσεις να ζωντανεύουν και να αποκτούν δική τους ψυχή, δική τους λογική.

Κι αν ήταν όλα αποκυήματα της φαντασίας του και εκείνη το μόνο που ήθελε ήταν να μείνουν τα πράγματα όπως ήταν;

Είχε ξαναπεράσει το ίδιο. Πριν χρόνια, σε μια άλλη παραλία, σε κάποιο νησί που είχε ξεχάσει. Ήταν ένας από εκείνους τους καλοκαιρινούς έρωτες που νόμιζες πως ξεκίνησαν για να κρατήσουν για πάντα. Πως στην πραγματικότητα υπήρχαν πάντα και περίμεναν να τους ανακαλύψεις.

Αυτό το πάντα όμως παραείναι κοντά στο ποτέ. Το “για πάντα” κρατάει όσο και μια στιγμή αιωνιότητας. Ίσως, βέβαια, αυτό να είναι ήδη αρκετό.

Εκείνος όμως δεν το είχε ζήσει. Δεν είχε τολμήσει να πει τίποτα.

Την έβλεπε κάθε πρωί να κολυμπά, έπιναν μαζί καφέ, συζητούσαν για τη ζωή, τους ανθρώπους, τα ταξίδια. Συζητούσαν για το μέλλον και για κάποια άλλα καλοκαίρια.

Από εκείνα τα ξέγνοιαστα της παιδικής μας ηλικίας. Τότε που τρέχαμε ανέμελοι με τα ποδήλατα. Γδαρμένα γόνατα και φωτεινά χαμόγελα. Γέλιο μέχρι δακρύων και ιδρώτας να τρέχει στο μέτωπο. Φάρσες στους γείτονες και γλυκά του κουταλιού φτιαγμένα με την αγάπη της γιαγιάς. Υπέφερε σιωπηλά, μα δε μίλησε ποτέ.

Ήταν πάντα έτσι. Πάντα κρατούσε όσα ένιωθε για τον εαυτό του. Δεν άφηνε κανέναν να δει τι κρύβεται πίσω από το θλιμμένο χαμόγελο. Δεν ήθελε κανείς να καταλάβει πόσο δυσκολευόταν να μοιραστεί όσα ένιωθε.

Ίσως η απόρριψη όταν ήταν παιδί. Ίσως το ότι δεν είχε γνωρίσει ποτέ τη μητέρα του.Τι σημασία είχε; Λένε πως η ιστορία επαναλαμβάνεται. Αν είναι έτσι, είναι καταδικασμένος να ζει μόνος.

Ένας θόρυβος διέκοψε τις σκέψεις του. Γύρισε απότομα να δει ποιος ήρθε. Εκεί, στην άκρη της θάλασσας, δίπλα στο κύμα. Εκεί που είχαν γνωριστεί και που η καρδιά του της παραδόθηκε για πρώτη φορά και για πάντα, κάθισε δίπλα του.

Συζήτησαν τα της ημέρας. Πόσο αργά περνούσαν οι μέρες μέχρι να τη δει και πόσο γρήγορα χανόταν ο χρόνος μαζί της…

Ο ήλιος είχε αρχίσει να δύει και τα χρώματα έμοιαζαν αναποφάσιστα στον ουρανό. Ένα ελαφρύ αεράκι έφερνε αρώματα μιας άλλης εποχής, πιο ήρεμης, γαλήνιας και ξέγνοιαστης. Από εκείνες που υπάρχουν μόνο μέσα στο μυαλό μας.

Την κοίταξε στα μάτια. Ίσως ήταν το πιο δύσκολο πράγμα που έκανε στη ζωή του.

Ή τώρα ή ποτέ, σκέφτηκε.

Έμεινε εκεί, να την κοιτά. Ένιωσε τη θλίψη του να μεγαλώνει ανεξέλεγκτα.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται, σκέφτηκε κι έσκυψε το κεφάλι.

 

Φύλλις Γαβριηλίδου

Συγγραφέας του βιβλίου “Ονειρόκοσμος”

Δημιουργός του phyllisgabriel.com

Συν-δημιουργός της εκπομπής The Brain Hacking Academy
 

THESSNEWS / NEWSLETTER


Επάνω