Γυναίκες στην Ιστορία: Ο φεμινισμός είναι ανθρωπισμός

RETRO 8.3.2019 | 14:00 Στείλτε το με email Εκτυπώστε το

Γυναίκες στην Ιστορία: Ο φεμινισμός είναι ανθρωπισμός

γράφει η ΜΑΡΙΑ ΨΩΜΑ ΠΕΤΡΙΔΟΥ || [email protected]

«Επειδή οι άνδρες έχουν ιστορία, είναι δύσκολο γι’ αυτούς να φανταστούν πώς είναι να ζεις χωρίς ή πώς είναι η αίσθηση της ανακάλυψης ότι κι εμείς οι γυναίκες έχουμε μια αξιόλογη κληρονομιά. Μαζί με την περηφάνια έρχεται συχνά και η οργή -οργή ότι έχουμε στερηθεί αυτήν την τόσο σημαντική γνώση»

Τζούντι Σικάγο

 

Η 8η Μαρτίου γιορτάζεται παγκόσμια ως η Ημέρα της Γυναίκας και δεν αποτελεί μια ακόμη γιορτή για την έκφραση της «λατρείας» προς το γυναικείο φύλο ούτε ημέρα για προσφορά δώρων, αλλά μια ουσιαστική ευκαιρία για να εξετάζουμε την πραγματική θέση των γυναικών ανά τον κόσμο, το εάν και κατά πόσο υπάρχει εφαρμογή της ισότητας κι επίσης πόσο εισακούγονται οι φωνές τους και τι μπορεί να γίνει από εδώ και πέρα.

Δυστυχώς οι δείκτες των στατιστικών παγκόσμια καθώς και κάθε άλλου είδους πληροφόρηση που έρχεται στο φως από κάθε γωνιά της γης, κάθε άλλο παρά επιβεβαιώνουν την εφαρμογή της δικαιοσύνης για τα δυο φύλα και της ισχυροποίησης της θέσης των γυναικών τόσο εργασιακά όσο και κοινωνικά.

Σύμφωνα με έρευνα των Ηνωμένων Εθνών του προηγούμενου έτους, 50.000 γυναίκες δολοφονήθηκαν παγκόσμια από τους συντρόφους τους ή από άλλα μέλη του οικογενειακού τους περιβάλλοντος μέσα σε ένα χρόνο. Από τα 20,9 εκατομμύρια δε των ενηλίκων και των παιδιών που πέφτουν θύματα του τράφικινγκ σε όλο τον κόσμο, το 96% είναι γυναίκες και νεαρά κορίτσια, ενώ η ανοιχτή επιστολή που έστειλαν σε εφημερίδες και ΜΜΕ 30 γυναίκες πολιτικοί από διάφορα κράτη, προειδοποιούν  ότι πρέπει να υπάρξει επαγρύπνηση για τη «διάβρωση των δικαιωμάτων των γυναικών» λόγω της επικράτησης του λαϊκισμού σε αρκετές χώρες και της ανόδου στην εξουσία «πολιτικών τυράννων».

Σήμερα εμείς στον αντίποδα αυτής της γκρίζας εικόνας και με αφορμή ακριβώς την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας, παρουσιάζουμε δυο σύγχρονες γυναίκες από τον χώρο της τέχνης που με τα έργα, τους αγώνες και το πείσμα τους, ανέδειξαν και αναδεικνύουν τη γυναικεία δυναμική και συμβάλλουν στην προώθηση των θεμάτων που μας αφορούν.

Η μια είναι η Τζούντι Σικάγο, Αμερικανίδα ζωγράφος, γλύπτρια και καλλιτέχνιδα εγκαταστάσεων, η οποία είναι από τις πρωτοπόρες του κινήματος της Φεμινιστικής Τέχνης των 70ς. Η Φεμινιστική Τέχνη προσπαθεί να είναι εκφραστής της ζωής των γυναικών, να ελκύει την προσοχή του ρόλου τους ως καλλιτέχνιδες και να αλλάξει τα δεδομένα με τα οποία η σύγχρονη τέχνη παράγεται και προσλαμβάνεται.

Το πιο διάσημο έργο της Σικάγο είναι το «The Dinner Party» (1979), μια τεράστια εγκατάσταση που αναδεικνύει τα επιτεύγματα των γυναικών διαμέσου της Ιστορίας, που αρχικά είχε σκανδαλίσει το κοινό με την ξεκάθαρη απεικόνιση του γυναικείου κόλπου. Το έργο της παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1979, ενώ χρειάστηκαν πέντε χρόνια για τη δημιουργία του και τη συμμετοχή πολλών καλλιτέχνιδων στην κατασκευή του. Εκτέθηκε σε 16 εκθεσιακούς χώρους σε 6 χώρες τριών ηπείρων και το είδαν πάνω από 15 εκατομμύρια άνθρωποι. Από το 2007 εκτίθεται μόνιμα στο Μουσείο του Μπρούκλιν στην Νέα Υόρκη.

Το «The Dinner Party»  είναι ένα τεράστιο τριγωνικό τραπέζι στο οποίο υπάρχουν 39 θέσεις διάσημων μυθικών και ιστορικών γυναικείων προσωπικοτήτων, όπως η Αυτοκράτειρα Θεοδώρα, η Βιρτζίνια Γούλφ και η Ελεονώρα της Ακουϊτανίας. Στην κάθε μοναδική θέση συμπεριλαμβάνονται πάνω στο τραπέζι: ένα πιάτο ζωγραφισμένο στο χέρι, κεραμικό μαχαιροπίρουνο και δισκοπότηρο και μια πετσέτα κεντημένη στις άκρες με χρυσή κλωστή. Στο κάθε πιάτο απεικονίζεται με ζωντανά χρώματα, ένα περίτεχνο αιδοίο σε διαφορετικό στυλ το κάθε ένα. Αυτή η τραπεζαρία βρίσκεται στημένη πάνω σε πάτωμα που ονομάζεται «Πάτωμα Κληρονομιάς», φτιαγμένο από 2000 πλακάκια όπου αναγράφονται με χρυσά γράμματα τα ονόματα 998 γυναικών που άφησαν κι αυτές το σημάδι τους στην Ιστορία.

Η Τζούντι Σικάγο είναι γεννημένη το 1939 στο Ιλινόις. Μεγάλωσε σε ένα φιλελεύθερο περιβάλλον, πράγμα ασυνήθιστο για την εποχή με τη στήριξη, σε ό,τι έκανε και των δυο διανοούμενων εβραίων γονέων της, που είχαν αριστερές πεποιθήσεις. Η Σικάγο άρχισε να ζωγραφίζει σε ηλικία 3 ετών και να παρακολουθεί μαθήματα ζωγραφικής από το 1947. Το καλλιτεχνικό της έργο είναι πολύ πλούσιο και πολύπλευρο τόσο για την ισχυροποίηση του φεμινιστικού κινήματος όσο και για την αναγνώριση και αποκατάσταση του ρόλου των γυναικών στην Ιστορία. Εκτός όλων των άλλων έχει γράψει και 8 βιβλία που καταγράφουν τη δική της δουλειά και πολλών άλλων γυναικών στην τέχνη. Για το «The Dinner Party» η ίδια έχει δηλώσει ότι είναι : «η επανερμήνευση του Τελευταίου Δείπνου από την πλευρά των γυναικών, οι οποίες στην διάρκεια όλης της ανθρώπινης ιστορίας ετοιμάζουν γεύματα και στρώνουν τραπέζια».

Σήμερα η 80χρονη Σικάγο συνεχίζει με αμείωτη ένταση το έργο και τις δράσεις της και λέει χαρακτηριστικά: «Έστω κι αν απλά είμαι μια ακόμη γυναίκα που βάζει ένα επιπλέον λιθαράκι στην ίδρυση ενός καινούργιου και πιο ανθρώπινου κόσμου, αυτό είναι αρκετό για να με κάνει να σηκώνομαι κάθε πρωί με ενθουσιασμό για να αντιμετωπίσω την πρόκληση της διάρρηξης της ιστορικής σιωπής που έχει κρατήσει αιχμάλωτες τις γυναίκες για τόσο πολύ καιρό».


Από το φύλλο της THESSNEWS #148 (09/03/2019-10/03/2019)

 

 

THESSNEWS / NEWSLETTER


Επάνω