HMEΡΑ;  ΑΙΩΝΑΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ!

RETRO 8.3.2019 | 10:00 Στείλτε το με email Εκτυπώστε το

HMEΡΑ; ΑΙΩΝΑΣ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ!

ΓΙΑΝΝΑ ΔΗΜΗΝΑ

Κάποτε διεκδικούσαμε δικαίωμα ψήφου. Νωρίτερα, στην εκπαίδευση. Μετά, ίσες ευκαιρίες. Πάντοτε ζητούσαμε τα αυτονόητα. Γιορτάζουμε μία ημέρα, προσφέρουμε κάθε μέρα.

Συχνά, μας εγκλωβίζουν σε εικόνες μη-κολακευτικές. Οι όμορφες δεν είναι έξυπνες, οι δυναμικές είναι απωθητικές. Πέραν της καθιερωμένης (;) βραδινής εξόδου με τα κορίτσια, ας αφιερώσουμε δέκα λεπτά, για να διαβάσουμε τι πέτυχαν μερικές κυρίες σε εποχές που το σύμπαν ήταν ανδροκρατούμενο.  


• ΠΑΝΤΟΣ ΚΑΙΡΟΥ
Στη Μαίρη Άντερσον οφείλουμε τους υαλοκαθαριστήρες. Η Μαίρη από την Αλαμπάμα πήγε ταξίδι στη Νέα Υόρκη και παρατήρησε πως οι οδηγοί έβγαζαν το κεφάλι έξω από το παράθυρο των αυτοκινήτων τους για να δουν, όταν έβρεχε και όταν χιόνιζε. Πήγε σπίτι, σχεδίασε τους υαλοκαθαριστήρες, που λειτουργούσαν με το χέρι μέσα από το όχημα και πήρε πατέντα για την εφεύρεσή της το 1905. Έντεκα χρόνια αργότερα, μια άλλη γυναίκα, η Σάρλοτ Μπρίτζγουντ, λάνσαρε τους πρώτους αυτόματους, αυτούς που ξέρουμε μέχρι σήμερα.

• ΣΚΛΗΡΗ ΣΑΝ ΓΥΝΑΙΚΑ
Το βασικό υλικό κατασκευής των αλεξίσφαιρων γιλέκων είναι το kevlar, ένα συνθετικό κράμα ανθεκτικό στη φωτιά και πέντε φορές πιο σκληρό από το ατσάλι. Το ανακάλυψε στις αρχές της δεκαετίας του ’70, η Στέφανι Κβόλεκ, μία από τις πρώτες χημικούς ερευνήτριες, στο εργαστήριό της. Το υγρό πολυμερές που σώζει ζωές αστυνομικών, πυροσβεστών, στρατιωτών αλλά και απλών εργατών βιομηχανίας, σήμερα έχει πάρα πολλές εφαρμογές, ακόμη και στα «σκοινιά» που συγκρατούν γέφυρες!

• ΣΩΤΗΡΙΑ ΙΔΕΑ
Βαρέθηκε να διαβάζει στις εφημερίδες για πνιγμούς ανθρώπων, για ναυάγια και θαλάσσιες καταστροφές. Έτσι, η Μαρία Μπίσλεϊ σχεδίασε και πατένταρε το 1880 ένα γιλέκο ασφαλείας, ανθεκτικό στη φωτιά, μικρό σε μέγεθος και γρήγορο στο να φουσκώνει. Σύντομα το σωσίβιό της αγοράστηκε από όλα τα επιβατικά και φορτηγά πλοία και της απέφερε φήμη και κέρδη. Όμως η Μαρία έγινε πραγματικά ζάμπλουτη από μία κατοπινή της εφεύρεση: τη μηχανή κατασκευής ξύλινων βαρελιών!

* ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΕΣ ΚΛΗΣΕΙΣ ΠΑΝΤΟΥ
Αν πάτε  σε τηλεπαιχνίδι και σας ρωτήσουν «πότε γεννήθηκε το wi-fi;» μην επιλέξετε κάποια πρόσφατη χρονολογία. Μπορεί όλοι να πιστεύουμε ότι είναι απαίτηση της κινητής τηλεφωνίας, των υπολογιστών και άλλων προηγμένων μορφών τηλεπικοινωνίας, αλλά ήταν μια μοιραία γυναίκα, που το σκέφτηκε και το δημιούργησε! Όχι μια τυχαία γυναίκα, αλλά η ωραιότερη ηθοποιός του Χόλυγουντ, λίγο πριν τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Η Χέντι Λαμάρ βοήθησε στη δημιουργία ενός μυστικού συστήματος επικοινωνίας που χειραγωγούσε τις ραδιοφωνικές συχνότητες, έτσι ώστε να μην ανιχνεύονται από τον εχθρό τα άκρως απόρρητα στρατιωτικά μηνύματα.

* ΚΑΦΕΣ ΦΙΛΤΡΟΥ

Μια Γερμανίδα νοικοκυρά σε απόγνωση, η Μελίτα Μπεντζ, απαυδισμένη από την καθημερινή πικρή γεύση του καφέ που φιλτραριζόταν μέσα από ένα πανί γεμάτο κόκκους σε καυτό νερό, ανακάλυψε τα φίλτρα καφέ που φέρουν το όνομά της, και βρίσκονται σε όλα τα ράφια των σούπερ μάρκετ της υφηλίου. Ένα πρωινό του 1908, άνοιξε τρύπες στον πάτο μιας  παλιάς μεταλλικής κούπας, έβαλε μέσα  ένα κομμάτι μαλακό χαρτί, κόκκους αλεσμένου καφέ και μετά έχυσε από πάνω καυτό νερό, φτιάχνοντας μια υποτυπώδη μορφή καφετιέρας. Η Μπεντζ πήρε δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και μέχρι σήμερα, 111 χρόνια αργότερα, οφείλουμε να λέμε ένα «στην υγειά της» με την πρώτη ρουφηξιά.

* Ο ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΤΗΣ ΚΟΣΜΟΣ

Πονούσαν, έπαιρναν ώρα, έπρεπε κάποιος να σε βοηθάει, δυσκολευόσουν στην αναπνοή: η εποχή των κορσέδων ήταν το βασανιστήριο του Προκρούστη για τις γυναίκες, μία από αυτές, η Μαίρη Φελπς Τζέικομπ, μια κοσμική Νεοϋορκέζα των αρχών του 20ού αιώνα, πήρε δύο μαντήλια από σταθερό ύφασμα, μερικά κορδόνια, έκοψε, έραψε, ένωσε, δοκίμασε, ξαναδοκίμασε και επινόησε το «σουτιέν». Η μία μετά την άλλη  ζηλιάρες φιλενάδες της των εύπορων κύκλων της πόλης, άρχισαν να της ζητούν να τους φτιάξει ένα «τέτοιο». Χμμμ, έτσι είστε; Άρχισε παραγωγή κανονική, με την επωνυμία Caresse Crosby, που διάλεξε ως επιχειρηματικό της όνομα και ο «εξώπλατος κορσές» όπως τον αποκαλούσε έκανε τρελλλλλές πωλήσεις και την ίδια ακόμη πλουσιότερη!

 

* ΒΑΛΕ ΜΠΛΑΝΚΟ!

Ακούγεται πια σαν παραμύθι: μια φορά και έναν καιρό, αρχές του προηγούμενου αιώνα, ο μόνος τρόπος να συντάξεις ένα επίσημο έγγραφο ήταν με γραφομηχανή. Ένα λαθάκι να έκανες, σκέψου τώρα, δεν υπήρχε πλήκτρο «delete» ή «backspace». Πέταμα η κόλλα, φτου ξανά από την αρχή!  Την άλλη εναλλακτική, το «υγρό χαρτί» τη σκέφτηκε η Μπέτι Νέσμιθ Γκράχαμ, τη δεκαετία του ’50. Το σημερινό «μπλάνκο» παραγόταν πλέον βιομηχανικά και το επόμενο «γέννημα» της Μπέτι ήταν ο γιος της, ο Μάικλ Νέσμιθ του θρυλικού συγκροτήματος της εποχής, «The Monkees».

* ΓΛΥΚΟ & ΠΑΓΩΜΕΝΟ
Ούτε εγώ, ούτε εσείς, ούτε κανείς δεν θα δροσιζόταν τα καλοκαίρια (κυρίως) αν δεν ήταν η Νάνσι Τζόνσον. Το 1843, εφηύρε την παγωτομηχανή και ακριβώς η ίδια χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα! Έως τότε, ο μόνος τρόπος να φτιάξεις παγωτό ήταν να παγώσεις κρέμα. Η χαρωπή νοικοκυρά Νάνσι, το έκανε αυτόματα, έζησε αυτή καλά και εμείς ακόμη καλύτερα! 

* ΚΟΥΚΛΑ  ΑΛΗΘΙΝΗ
Οι εξωπραγματικές της αναλογίες έχουν εξοστρακιστεί πλέον στο «πυρ το εξώτερον» ως λάθος πρότυπο και πιθανή αιτία της έξαρσης της εφηβικής νευρικής ανορεξίας. Είναι όμως παγκοσμίως διάσημη, έχει τον Κεν άντρα, κάτι φίλες ίδιες μ’ αυτήν, τροχόσπιτο, βίλα, κάμπριο, κ.λπ. Παρότι οι ιδανικές διαστάσεις της Βarbie θα περίμενε κανείς να είναι αποκύημα ανδρικής φαντασίας, ήταν μία γυναίκα που τη σχεδίασε! Η Ρουθ Χάντλερ το 1959 και τη βάπτισε με το όνομα της κόρης της Βarbara (παρότι διόλου δεν έμοιαζε με Barbie…). Πώς της ήρθε η φαεινή; Παρατηρώντας τις φίλες της κόρης της να παίζουν προσποιούμενες πως οι κούκλες τους ήταν «μεγάλα κορίτσια» και όχι μωρά. Η επιτυχία είναι πασίγνωστη και η συνέχεια, ιστορία πλούτου και φήμης. Αργότερα, αφότου πέρασε τη δοκιμασία μαστεκτομής, η Χάντλερ δημιούργησε την εταιρία «Nearly Me» με εμφυτεύματα για γυναίκες με καρκίνο μαστού, που μοιάζουν σαν αληθινά. Περισσότερο αληθινά απ’ ότι η Barbie…

*  ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ FOREVER!
Ίσως έχετε ακούσει τον αστικό μύθο, πως η «Μονόπολη» ήταν εφεύρεση ενός άνεργου άντρα, του Τσαρλς Ντάροου, κάπου στα τέλη της δεκαετίας του ’30. Η αλήθεια είναι διαφορετική. Το επιτραπέζιο παιχνίδι-ύμνος στον καπιταλισμό σχεδιάστηκε από την Ελίζαμπεθ (Λίζι) Μάγκι, που το ονόμασε «The Landlord’s Game» και ήταν η έμμεση μομφή και διαμαρτυρία της προς τους άρρενες πλουτοκράτες της εποχής της, όπως ο Άντριου Κάρνεγκι και ο Τζον Ντ. Ροκφέλερ. Ο φτωχός πλην ανέντιμος Ντάροου έκλεψε την ιδέα της Λίζι, την παράλλαξε ελαφρώς και πούλησε τα δικαιώματα κατασκευής της στην εταιρία «Parker Brothers». Θησαύρισε φυσικά και είδε τόσα δολάρια, όσα πέρασαν ποτέ από την Αφετηρία έως τον Τερματισμό -χωρίς τη Φυλακή!

 

Από το φύλλο της THESSNEWS #148 (09/03/2019-10/03/2019)
 

THESSNEWS / NEWSLETTER


Επάνω